Tuesday, 24 September 2013

#PeshawarChurchBlast Attack on minorities attack on talk for peace A column by Mehwish Abbasi on 24 sept 2013 in Daily Awami Awaz - عوامي آواز


PeshawarChurchBlast attack on minorities attack on #Pakistan #Taliban #Peace talk By Mehwish Abbasi


اقليتن تي حملو امن جي ڳالهين تي حملو !

مهوش عباسي

آچر ڏينهن عيسائين جي عبادت ڪرڻ جو وجهه وٺي پشاور اندر ڪوهاٽي گرجا گھر ۾ دهشتگردن پاران ٿيل بم ڌماڪن ۾ 80  جي لڳ ڀڳ مرد، عورتون ۽ ٻارڙا فوت ٿي چڪا آهن ۽ 150 کان وڌيڪ زخمي ٿيا آهن ان ڌماڪن کي طالبان جي جند الله گروه قبول ڪيو آهي . اهي ڌماڪا ملڪ جي سالميت کي نقصان پهچائڻ لاءِ اهڙي وقت ڪرايا ويا آهن جڏهن ملڪ جو وزير اعظم اقوام متحده جي اجلاس ۾ شرڪت ڪرڻ وڃي رهيو هيو  اقليتن کي ان لاءِ ٽارگيٽ بڻايو ويو آهي ته جيئن پاڪستان جي وزير اعظم کان اجلاسن دوران سوالن جي بوڇاڙ  ڪري ملڪ کي بدنام ڪري سگھجي . هي واقعو ان وقت ڪيو ويو آهي جڏهن حڪومت ۽ طالبان وچ ۾ ڳالهين جي لاءِ سوچيو پيو وڃي اهو واقعو ڪري حڪومت ۽ خيبر پختونخواه جي حڪومت جن جي ايجنڊا امن امان جي صورتحال قائم ڪرڻ ۽ طالبان سان ڳالهيون ڪرڻ آهي تن کي طالبان اهو پيغام ڏئي رهيا آهن ته هو ڇا چاهي رهيا آهن انهن کي انساني جانين جي ڪا به پرواه نه آهي ڳالهيون ڀلي ٿين پر هو پنهنجيون ڪارروايون جاري رکندا اهي دهشتگرد انسان ۽ مذهب دوست نه آهن اهي درندا آهن جيڪي پنهنجي اصليت ڏيکاريندا رهيا آهن تنهن هوندي به اسان ملڪ دشمنن کي سڃاڻي نه سگھيا آهيون.

پشاور اندر موجود پر امن مسيحي برادري تي خوفناڪ حملو ڪيو ويو آهي خيبر پختونخواه اندر 5 سالن ۾ 210 وڏا حملا ڪيا ويا آهن جنهن بعد ايمرجنسي واري صورتحال نظر آئي انهن حملن ۾ هي حملو سڀ کان وڏو حملو نظر اچي رهيو آهي . عوام پنهنجي لاءِ امن جي گھر ڪري رهيو آهي پنهنجي جان ۽ مال جو تحفظ گھري رهيو آهي اڄ مسيحي برادري سميت سڀني اقليتي برادرين جو حڪومت کان اهو ئي سوال ٿئي ٿو ته پاڪستان جي آئين ۾ هر اقليتي برادري کي تحفظ ڏيڻو آهي . اها ڳالهه انساني فطرت ۾ شامل آهي ته جڏهن نا انصافيون وڌي وينديون آهن ته پنهنجن جذبات تي ضابطو آڻڻ مشڪل ٿي پوندو آهي جنهن جي رد عمل کان پوءِ نقصان ملڪ جو ئي ٿيندو آهي . پاڪستان جا مسلمان مسيحي برادري تي ٿيل حملن کي پاڻ تي حملو سمجھندي انهن جي ڏک ۾ برابر جا شريڪ آهن . هي هڪ غير انساني واقعو آهي پاڪستان جو هر ماڻهو ڏک ۽ رنج جو شڪار آهي اهڙن واقعن جي جيتري مذمت ڪجي گھٽ آهي.

پوري قوم دهشتگردي ۽ انتها پسندي جو شڪار ٿي چڪي آهي ڳالهين جي نالي تي انساني جانيون مذاق ٿي رهجي ويون آهن . طالبان پاڻ کي طاقتور ۽ جهادي سڏائي رهيا آهن پر هو عورتن، ٻارڙن ۽ پوڙهن تي حملا ڪري بزدلي جو مظاهرو ڪري رهيا آهن اسلام ۽ مذهب جي نالي تي جهاد ڪرڻ وارا انسانن جو ڪو خيال نه رکي رهيا آهن  طالبان پاڪستان اندر اسلامي نظام لاڳو ڪرڻ چاهين ٿا جنهن جي ڪري هو هي سڀ ڪري رهيا آهن شايد انهن کان وسري ويو آهي ته احترام ۽ انسانيت جو نالو اسلام آهي ڪو به دين يا مذهب اهڙي قسم جي جهاد کي بهتر نظر سان نه ٿو ڏسي . پاڪستان کي اسلام جي نالي تي ٺاهيو ويو هن ملڪ کي مسلمانن ٺاهيو آهي شايد ان ڪري هتي اقليتن لاءِ تنگ نظري سبب ڪا به گنجائش موجود نه آهي اهڙي مذهبي جنونيت ۽ ذهنيت جي ڪري اقليتن خلاف جھيڙا ٿين ٿا سندن عبادتگاهن کي ساڙيو ۽ بمن سان تباهه ڪيو وڃي ٿو مردن، عورتن ۽ ٻارڙن کي قتل ڪرڻ سان گڏ ڊيڄاريو وڃي ٿو، ڪيترين جاين تي نفرت ۽ دشمني ايتري وڌي وڃي ٿي جو مرڻ ۽ مارڻ جي نوبت اچي وڃي ٿي  جڏهن ته اسلام اهڙي تعليم ڪڏهن نه ڏني آهي اسلام ته امن ڀائيچاري ۽ برابري جو درس ڏيڻ سان ڪنهن کي به ڪنهن تي برتري نه ٿو ڏئي ۽ اسلام چئي ٿو هڪ انسان جو قتل پوري انسانيت جو قتل آهي، اسلام توڙي هر مذهب ۾ امن ۽ ڀائيچاري جو درس آهي . مذهبن کي رياستي معاملن جي ور چاڙهيو پيو وڃي، اهڙن حملن سان پوري دنيا جي مسلمانن کي نقصان پهچندو.

ان کان وڌيڪ ڪهڙو ظلم هوندو ته هڪ آزاد ۽ جمهوري رياست ۾ ماڻهو پنهنجي عبادتگاهن ۾ عبادت به نه ڪري سگھن. مندر هجي مسجد، گرجا گھر، مدرسا يا امام بارگاهون پاڪستان اندر محفوظ نه رهيون آهن پشاور گرجا گھر حملو اقليتن تي سڀ کان خوفناڪ حملو آهي، هي اها رياست آهي جنهن اندر نه عورتون محفوظ آهن نه وري ٻار ڪير به چاهي ڪيئن به ڪڏهن به ڪنهن به وقت حملو ڪري سگھي ٿو ڇو ته پاڪستان اندر سڪيورٽي تمام گھڻي ڪمزور ٿي چڪي آهي جنهن جي ڪري طالبان جيلن، اسپتالن توڙي عبادتگاهن کي نشانو بڻائي رهيا آهن.

اهڙن حملن جي نتيجي ۾ ملڪ جي بدنامي ٿي رهي آهي، بين الاقوامي خبرن جي توجهه پاڪستان ۾ ٿيندڙ اقليتن تي حملا آهن. پاڪستان کي دنيا اندر بدنام ڪرڻ جي پوري ڪوشش ڪئي پئي وڃي. اي پي سيز ته گھرايون وڃن ٿيون پر ان جو فائدو اڃان تائين عوام کي نه مليو آهي جنهن جي ابتڙ عوام طالبان ۽ حڪومت جي جنگ جي ور چڙهي رهيو آهي. حڪمران هر روز عوام کي سڀاڻي جو آسرو ڏين ٿا پر اهو صبح الائي ته ڪڏهن ايندو جو عوام سک جو ساهه کڻندو.

دهشتگرد پاڪستان جي عوام جا قاتل آهن انهن خلاف ڪريڪ ڊائون ڪرڻ گھرجي انهن کي گرفتار ڪرڻ گھرجي. انهن جي قيدين کي آزاد  نه ڪيو وڃي. پشاور توڙي پوري ملڪ ۾ رت جي راند کيڏڻ وارن سان اڃا به حڪومت ڳالهيون ڪرڻ چاهي ٿي! ڳالهيون ڪجن ته انهن سان جيڪي معصوم جانين جا قاتل نه هجن جيڪي انسانن جا ڏوهاري نه هجن ۽ ملڪ جي آئين ۽ قانون جون محافظ هجن. ڳالهين جو فيصلو ته ڪيو وڃي ٿو طالبان به حامي ڀرن ٿا پر امن خراب ڪري ملڪ ۽ عوام کي پريشاني ۽ خوف ۾ وڌو پيو وڃي.

جڏهن به طالبان ۽ حڪومت وچ ۾ امن لاءِ ڳالهين کي اڳتي وڌايو وڃي ٿو اهڙي صورتحال پيدا ڪئي وڃي ٿي پر ملڪ جي تحفظ ۽ امن لاءِ ڪنهن به قسم جو سمجھوتو نه ڪرڻ گھرجي طالبان جا قيدي آزاد ڪري، پنهنجا فوجي شهيد ڪرائي، معصوم ٻارڙن ۽ عورتن جون جانيون وڃائي حڪومت پنهنجي ڪمزوري، بيوسي ۽ ناڪامي جو صاف مظاهرو ڪري رهي آهي. حڪومت کي طالبان خلاف واضح پاليسي ٺاهڻ گھرجي ڇو ته هاڻي عوام جي برداشت واري سهپ جي سگهه ختم ٿي رهي آهي.

Sunday, 22 September 2013

search of peace Mehwish Abbasi column in daILY AWAMI AWAZ 22 SEPT 2013 ABOUT iNTERNATIONAL dAY OF pEACE


search of pece Mehwish Abbasi column on 22 sept 2013 in daily awami awaz acc to International day of peace 21 sept

Mehwish Abbasi column in daily awami awaz 22 sept 2013 about peace in #World and #Pakistan #InternationalDayOfPeace 21 sept

امن جي ڳولها

مهوش عباسي

سال 1981 ۾ اقوام متحده  جي جنرل اسيمبلي ۾ امن جو ڏهاڙو ملهائڻ جو فيصلو ڪيو ويو جنهن بعد هر سال سيپٽمبر جي ٽئين اڱاري تي امن جو ڏهاڙو ملهايو ويندو رهيو جيڪو سلسلو سال 2001 تائين جاري رهيو . 2001 ع ۾ اقوام متحده جي جنرل اسيمبلي ۾ امن جي عالمي ڏهاڙي کي ملهائڻ جي قرارداد منظور ڪئي وئي جنهن کان پوءِ اهو ڏهاڙو هر سال 21 سيپٽمبر تي ملهايو وڃي ٿو .

ان ڏهاڙي کي ملهائڻ جو مقصد دنيا اندر امن امان جي صورتحال برقرار رکڻ ، سماج جي هر ماڻهو کي امن ۽ سک واري زندگي ميسر ڪرڻ ، جنگين ، تشدد ۽ دهشتگردي واري صورتحال جو خاتمو آڻڻ آهي . امن جي عالمي ڏينهن تي دنيا ۾ هر مذهب جا ماڻهو عبادتون ۽ دعائون ڪندا آهن جن جا طريقا ته ضرور الڳ الڳ هوندا آهن پر مقصد هڪ هوندو آهي امن قائم ڪرڻ ، ان ڏس ۾ ڪيترائي ماڻهو ميڻ بتيون ٻاري مارچ پڻ ڪندا آهن ، ڪيترائي پروگرام ، سيمينار ۽ ڪانفرنسون منعقد ڪيون وينديون آهن جنهن جي ذريعي امن امان جي صورتحال جو جائزو ورتو ويندو آهي . امن جي عالمي ڏينهن جي حوالي سان اسڪولن ، ڪاليجن ، يونيورسٽين ۽ ڪيترن ئي سرڪاري توڙي نجي ادارن ۾ ڊراما ، ٽيبلوز ۽ ڳائڻ وڄائڻ جا پروگرام پڻ ڪندا آهن ، ان ڏينهن تي هڪ منٽ جي خاموشي پڻ ڪئي ويندي آهي .

هر سال اقوام متحده جي طرفان امن جي عالمي ڏهاڙي تي هڪ خاص موضوع رکيو ويندو آهي هن سال تعليم ۾ امن ۽ امن لاءِ تعليم جو موضوع رکيو ويو آهي جنهن جي بنياد تي پوري دنيا ۾ امن جو ڏهاڙو ملهايو ويندو . ان ڳالهه ۾ ڪو به شڪ نه ٿو ڪري سگھجي ته تعليم جو هر انسان جي زندگي ۾ ڪيترو وڏو ڪردار آهي ۽ هر سماج ۽ ملڪ جي امن امان واري صورتحال جو دارو مدار به بهتر تعليم جي فراهمي تي رهي ٿو ، جيڪڏهن ڪنهن ملڪ جي وڏي آبادي بهتر نموني تعليم يافته هوندي ۽ تعليم لاءِ بهتر موقعا فراهم ڪيا ويندا ته ان ملڪ جا نوجوان ڪڏهن به ڪو غلط رستو اختيار نه ڪندا بلڪه تعليم جي ذريعي پنهنجو ، ملڪ ۽ قوم جو مستقبل سنوارڻ جي ڪوشش ڪندا ڇو ته تعليم ئي آهي جيڪا سٺي ۽ خراب عمل ۾ فرق کي واضع ڪري ٿي .

نائن اليون واري واقعي کانپوءِ پوري دنيا جو امن الائي ته ڪاڏي غائب ٿي ويو ، هر پاسي موت جي راند جاري ٿي وئي مرڻ واسي کي خبر نه ته مون کي ڇو پيو ماريو وڃي جيڪي چوندا هئا ته رياست ماءُ جهڙي هئڻ گھرجي انهن ئي امن جو ڏيوالو ڪڍي رت جون نديون وهايون ڪيترن ملڪن اندر اهڙو گھر موجود نه آهي جتي غير فطري موت آواز نه ڏنو هجي . نائن اليون واري حادثي کانپوءِ آمريڪا کي پوري دنيا اندر ايتري ته آزادي ملي وئي جو هو ڪڏهن به ڪنهن به ملڪ تي جنگ ڪرڻ ۾ دير نه ٿو ڪري ان کان علاوه ڊرون حملا معمول بڻيل آهن ، نائن اليون کانپوءِ دنيا بد امني جو شڪار ٿي چڪي آهي جنهن جي انتها نظر نه پئي اچي . ان واقعي کانپوءِ آمريڪا جي هڪ طرفي ڪارروائي کانپوءِ اقوام متحده جو ڪردار گھٽجي چڪو آهي اقوام متحده جي به اصلاح ٿيڻ گھرجي ، ڪشمير مامري تي اقوام متحده جي قرارداد تي عمل نه پيو ٿئي جڏهن ته پاڪستان طرفان هر طريقي سان هندوستان سان ڪشمير مامري سميت ٻيا معاملا نبيرڻ لاءِ هر طريقي جون ڪوششون ورتيون ويون آهن جنهن جو مثال پاڪستان جي وزير اعظم حلف کڻڻ بعد ئي ڳالهين جي دعوت ڏني جنهن تي ٻنهي طرفن کان سنجيدگي جو مظاهرو ڪرڻ بعد ئي ڳالهيون ٿي سگھن ٿيون . پاڪستان اڄ به اقوام متحده جي قرارداد تحت ڪشمير مسئلو حل ڪرائڻ لاءِ راضي آهي جڏهن ته انساني حقن جي ڪائونسل ۾ به ڪشمير معاملي تي بحث ٿيندو رهي ٿو جيڪي پڻ ڪشمير اندر ٿيندڙ بد امني ۽ زيادتين کي حل ڪرائڻ لاءِ ڪوشان آهن .

ڏٺو وڃي ته دنيا اندر پاڻ کي امن جو علمبردار سمجھندڙ آمريڪا عراق تي حملي وقت به اقوام متحده کي باءِ پاس ڪيو هن وقت شام تي حملي جون تياريون ڪري رهيو آهي جنهن سان دنيا اندر هڪ نئين جنگ شروع ٿيڻ جا امڪان وڌي رهيا آهن آمريڪا کي گھرجي ته سلامتي ڪائونسل جي راءِ سان اختلاف ختم ڪرايا وڃن ، شام جي خودمختياري ۽ آزادي جو خيال رکڻ گھرجي جيئن چارٽر تحت طئه ٿيل آهي . شامين جي قتل غاري گاري هرگز نه ٿيڻ گھرجي معصوم ٻارڙن ، عورتن ۽ مردن جون جانيون داءَ تي نه لڳايون وڃن .

ڪيترن ملڪن طرفان آمريڪا جي اهڙي امڪاني حملي جي مخالفت ڪئي وئي آهي ڇو ته اهڙيون جنگيون عالمي جنگيون بڻجي وينديون آهن هڪ پاسي جمهوريت ، انساني حقن ۽ امن امان جون ڳالهيون ڪيون وڃن ٿيون ته ٻئي پاسي جمهوريت کي بدنام ڪيو پيو وڃي . سعودي عرب ۽ ان جا اتحادي شام جا نظرياتي مخالف آهن . شام جي ڪري روس آمريڪا جي سامهون اچي رهيو آهي جنهن سان پڻ خطي ۾ حالتون جنگ جي صورتحال اختيار ڪري سگھن ٿيون پاڪستان تي پڻ اهڙي جنگ جا برا اثر پوندا تيل جي قيمتن ۾ اضافو ٿيندو ان لاءِ اسانکي امن ڀائيچاري ۽ اتحاد جي ڳالهه ڪرڻ گھرجي جڏهن ته ڊرون حملا ڪري پڻ ڪيترن بيگناه انسانن جون جانيون ورتيون پيون وڃن جنهن تي پڻ اقوام متحده هڪ رپورٽ تيار ڪري رهيو آهي جيڪا هن سال تائين پيش ٿيڻ بعد طئه ڪرڻ لاءِ اقوام متحده جو ڪردار واضع ٿي ويندو .

پاڪستان ڪيترن ئي سالن کان دهشتگردي جو شڪار رهيو آهي سڀ کان وڏو سرگرم گروه تحريڪ طالبان آهي جيڪو رياست سان گڏ ماڻهن کي نقصان پهچائي رهيو آهي هاڻي امن لاءِ طالبان سان ڳالهيون ڪرڻ لاءِ ويچاريو ويو آهي حڪومت کي اهو سوچڻ گھرجي ته هو ڳالهيون ڪن ته برابري جي بنياد تي ڪن ملڪ ۽ آئين جي دشمنن اڳيان ڪنڌ جھڪائي ڳالهيون هرگز نه ڪيون وڃن هن وقت طالبان فوجين کي شهيد ڪري رهيا آهن ۽ ڳالهيون شروع ڪرڻ کان اڳ ئي پنهنجن ڪيترن ئي قيدين جي آزادي جو مطالبو پڻ ڪري رهيا آهن .

جنگ ڪرڻ جيڪڏهن مسئلن جو حل هجي ها يا جنگين ۽ ويڙه سان مسئلا حل ٿين ها ته پاڪستان ، ڪشمير ، روس ، شام ، عراق ، افغانستان ، فلسطين سميت پوري دنيا جا مسئلا ڪافي وقت پهريان ئي حل ٿي چڪا هجن ها . پاڪستان جي حڪومت امن قائم ڪرڻ لاءِ عوام سان ڪيترا ئي وعدا ۽ دعوائون ڪيون آهن جن تي هن وقت تائين عمل ٿيندي نظر نه اچي رهيو آهي پر هاڻي انهن واعدن کي عملي صورت ڏيڻ جو وقت اچي ويو آهي ڪٿي بد امني ۽ طالبان جي قوت ايتري نه وڌي وڃي جو انهن تي ضابطو آڻڻ حڪومتن جي وس ۾ ئي نه هجي . دنيا اندر اهي ملڪ ترقي جي راهن ۾ گامزن آهن جن ۾ امن امان ، ڀائيچاري ۽ برابري واري صورتحال قائم آهي ، ان ملڪ جي هر فرد کي اظهار ۽ راءِ جي آزادي هجي ٿي ، ترقي ۽ امن يافته ملڪن جا ماڻهو تعليم يافته هجن ٿا جنهن جي ڪري رنگ ، نسل ، ذات پات جو فرق ختم ٿي وڃي ٿو ، پاڪستان جي صورتحال ان سڀ جي بر عڪس نظر اچي رهي آهي ڇو ته هتي مذهبي جنگ ، جهاد کان وٺي سياسي ويڙه جاري آهي جنهن جي نتيجي ۾ ملڪ جو امن تباه ٿي رهيو آهي .

ضرورت ان ڳالهه جي آهي ته حڪومت سان گڏ تمام سياسي توڙي مذهبي جماعتون پاڪستان جي امن امان واري صورتحال تي سنجيدگي سان غور ويچار ڪري عوام کي پريشاني مان آزاد ڪن ته جيئن هو پر امن زندگي گذاري ملڪ توڙي قوم جو مستقبل بچائي ۽ سنواري سگھن . اميد ته جلد ئي پاڪستان جو نالو دنيا جي بدامني وارن ملڪن کان الڳ ٿي امن امان ۾ شامل ڪيو ويندو جنهن جي لاءِ اسان سڀني کي بهتر قدم کڻڻ جي ضرورت آهي.

Friday, 20 September 2013

stop war on bodies of women and children Mehwish Abbasi column about #women rap cases


INCREASE IN WOMEN VIOLANCE AND RAP CASES IN #PAKISTAN #SINDH @MehwishAbbasi Columnist


My column published in daily awami awaz 20-09-2013 about violance on women and increase in rap cases
MEHWISH ABBASI
عورتن ۽ ٻارڙن سان زيادتين جو نه کٽندڙ سلسلو

پاڪستان دنيا ۾ عورتن جي آبادي جي حساب سان ڇهون وڏو ملڪ آهي جنهن ۾ عورتن جي آبادي ڏهن ڪروڙن کان به وڌيڪ آهي پاڪستان ۾ عورتن ۽ ٻارڙن جي حقن لاءِ 23 کان وڌيڪ پاليسيون، منصوبا، آئين ۽ قانون پاس ٿي چڪا آهن، مگر انهن معاملن تي اڄ ڏينهن تائين حقيقي طور تي عمل نه ٿي سگھيو آهي جنهن ڪري ملڪ اندر اڄ به عورتن ۽ معصوم ٻارڙن کي سنگين مسئلا درپيش آهن جن کي عورت منهن ڏيندي پئي اچي. جنس جي فرق جي ڪري عورتن جي حقن لاءِ قانون جا بل پاس ڪرائيندڙ  عورتن جا محافظ سڏرائيندڙ اسانجا حڪمران عورتن سان ٿيندڙ ڏاڍاين تي نوٽيس وٺڻ بجاءِ عورتن تي ٿيندڙ ظلم تي پنهنجا چپ به چورڻ جي ضرورت محسوس نه ٿا ڪن، سندن اهڙي ڪردار سبب پوري ملڪ سميت خاص طور تي سنڌ ۽ پنجاب اندر اهڙن واقعن جا ڪيس داخل نه ڪرڻ ۽ قانون تي عمل نه ڪرائڻ سبب ڪيتري وقت کان معصوم ٻارڙين سان ذيادتين جي سلسلي ۾ گھٽتائي اچڻ بجاءِ واڌارو ٿيندو پيو وڃي جيڪو اسانجي معاشري لاءِ هڪ شرمناڪ عمل آهي .

تازو ٿر ۾ موتان ڀيل سان روح ڏڪائيندڙ ذيادتي جو واقعو پيش آيو جنهن ۾ موتان ڀيل کي ان جي ڏير جي ڪيل ڏوه جي سزا ڏني وئي، ان واقعي جو پسمنظر ڏسجي ته ڪجھ وقت اڳ ڪنهن ماڻهو کي سندن گھر کان ويندي ڏٺو ويو جنهن جي نتيجي ۾ غيرت ڏيکاريندي موتان ڀيل جي ڏير ان ڌر جي هڪ نياڻي سان ڏاڍائي ڪري سندس وڊيو رڪارڊ ڪري ٻين کي ڏيکاري جنهن تي ان ڌر جي ماڻهن غيرت جو مظاهرو ڪندي موتان ڀيل سان ان جي ٻارڙن ۽ گھر واري اڳيان ڏاڍائي ڪئي شايد ان وقت انهن کي اهو احساس نه هيو ته ٿر جي ماروئڙن جي زمين جتي ڪڏهن مارئي جي لوئي ۽ لڄ کي نقصان نه  پهتو هجي اتي اڄ جي مارئي سان اهڙو ظلم ڪيو ويو ڪيترو نه تڙپي هوندي ماروئڙن جي سرزمين، ٿر جي ڌرتي سالن تائين موتان ڀيل سان ٿيندڙ غير اخلاقي رويي کي نه وساري سگھندي. جنهن جي گھر جي ڀت اورانگھي وئي اها به هڪ عورت جنهن جي وڊيو رڪارڊ ڪئي وئي اها به عورت ۽ جنهن سان ڏاڍائي ڪئي وئي اها به عورت.

ان واقعي کانپوءِ 8 ڏوهارين کي اڃان تائين سزا نه ڏني وئي آهي جنهن جو سبب انهن جو سياسي ڌرين سان وابسطا هجڻ ۽ ٿر ۾ ٿيل جرڳو آهي. سنڌ اندر پيش ايندڙ اهڙي قسم جو هي پهريون واقعو نه آهي هر روز اهڙي قسم جا غير اخلاقي غير انساني واقعا پيش اچن ٿا جيڪي وڏيرن ۽ ڀوتارن جي مداخلت جي ڪري رپورٽ به نه ٿا ٿين. ڪيترا شريف خاندان خواري کان بچڻ خاطر چپ جو روزو رکن ٿا .

ان کان علاوه پنجاب ۾ به اهڙي قسم جي واقعن جو زور وڌي رهيو آهي جتي سرڪار جي نوٽيس وٺڻ باوجود به واقعن ۾ گھٽتائي نه اچي رهي آهي شايد ڀارت کانپوءِ هاڻي پاڪستان به اهڙن غير اخلاقي غير انساني واقعن جي ڊوڙ کٽڻ وارو آهي، ڀارت دنيا ۾ اهڙن واقعن ۾ سر فهرست آهي جنهن ۾ ڀارتي شهرين سان گڏ سير و تفريح لاءِ آيل غير ملڪي عورتن کي به تحفظ فراهم نه آهي انهن جي حڪومت ڀارتي شهرين ۽ انساني حقن جي تنظيمن جي ٿيندڙ پرجوش احتجاجن تي جاڳي ضرور ٿي جنهن جي نتيجي ۾ ڀارتي ڇوڪري سان ڏاڍائي ڪندڙ 3 ڏوهارين کي موت جي سزا ٻڌائي وئي آهي پر ان جاءِ تي موتان ڀيل جي فرياد ڪير ڪندو ۽ ڪير ٻڌندو اسان وٽ موجود نام نهاد سياسي ۽ سماجي ڌريون ڇو ان کي انصاف ميسر ڪرڻ لاءِ جدوجهد نه ڪري رهيون آهن موتان ڀيل ۽ ان جي معصوم ٻارڙن جا ڏوهاري اڄ به آزاد آهن.

ملڪ جي آئين ۾ عورتن ۽ ٻارڙن جي حقن جي ادائگيءَ جا واضع حڪم آهن پر فرسوده ريتن رسمن جي ور چڙهيل معاشري جوڙيل قانون کي به ٿڏي ڇڏيو آهي جنهن سبب اسانجي ملڪ ۾ عورتن تي تشدد، ڪارو ڪري جي الزام ۾ قتل، غيرت ۽ عزت جي نالي تي عورتن کي قتل ڪرڻ کانپوءِ هن وقت معصوم ابهم ٻارڙين کي ڏاڍاين جو نشانو بڻايو پيو وڃي جنهن ۾ روز بروز اضافو ٿيندو پيو وڃي. ڪمپيوٽر جي دور ۽ ميڊيا جي طاقت باوجود اسان وٽ اهڙن شرمناڪ واقعن جو خاتمو ناممڪن بڻجي چڪو آهي اسلام ۾ عورت کي جيڪو اعلي مقام، مان ۽ مرتبو حاصل آهي اهو دنيا جي ڪنهن به مذهب ۽ تهذيب ۾ نه ٿو ملي ان باوجود اسان اسلامي قانونن کي پٺي ڏيندي پاڻ کي داغدار بڻائي رهيا آهيون. 2004 ع ۾ ڪاروڪاري خلاف قومي اسيمبلي ۾ قرارداد پيش ڪئي وئي پر جرڳا سسٽم جي پيداوار وڏيرن ۽ سردارن اهڙي قرارداد کي مڃڻ کان انڪار ڪري ڇڏيو.

پاڪستان جي 48 سيڪڙو آبادي ٻارڙن تي مشتمل آهي هڪ رپورٽ مطابق 2000ع کان 2010 تائين 7213 ٻارڙا قتل ٿي چڪا آهن 3411 ٻارڙن سان ذيادتيون ٿي چڪيون آهن، 3832 ٻارڙن تي تشدد، 3854 عورتن ۽ ٻارڙن جون خودڪشيون، 10176 اغوا، 9867 زبردستي شاديون، 882 وني ۽ 577 ڪارو ڪاري جهڙا واقعا پيش آيا آهن، 10 سالن اندر ايترن ٻارڙن ۽ عورتن کي اجل جو شڪار بڻايو ويو آهي جيڪي ڪنهن به جمهوري قانون ۽ آئين جي دعوي ڪندڙ ملڪ لاءِ سواليا نشان آهن؟ ان کان علاوه غربت سبب ٻارڙن کي وڪرو ڪرڻ، عورتن ۽ ٻارڙن کي جبري پورهيو وٺڻ عام ڳالهه بڻيل آهي جنهن سبب معصوم ٻار تعليم حاصل نه ٿا ڪري سگھن ۽ تعليم جي گھٽتائي ڪري هو آساني سان اهڙن واقعن جو شڪار ٿين ٿا ان لاءِ قانون کي سخت ڪرڻ سان گڏ حڪومت کي گھرجي ته اسڪولن سان گڏ ٻين تعليمي ادارن ۾ ٻارڙن ۽ عورتن کي اهڙن واقعن بابت آگاه ڪيو وڃي ۽ ان کان بچاءَ جا طريقا ۽ اهڙن واقعن ۾ ملوث ڏوهارين جي سزا کان پڻ آگاه ڪيو وڃي ته جيئن اهي ٻارڙا وڏا ٿي اهڙو ڏوه نه ڪري سگھن.

پاڪستان اندر عورتن ۽ ٻارڙن جي حقن لاءِ سوين اين جي اوز ڪم ڪري رهيون آهن جيڪي عورتن ۽ ٻارڙن جي ترقي ۽ حقن کي اهميت ڏيڻ، حالات جو تجزيو ڪرڻ، عورتن جي حقن لاءِ ڪانفرنسون ڪرڻ، عورتن جي ترقي، بهتري ۽ تعليم لاءِ قدم کڻڻ شامل آهن. افسوس آهي ته عورتن ۽ ٻارڙن لاءِ ڪم ڪندڙ اين جي اوز کي عورتن ۽ ٻارڙن جي نالي تي وڏيون رقمون ڏنيون وڃن ٿيون مگر افسوس اهي ادارا ان رقم جو اڌ حصو به عورتن ۽ ٻارڙن جي ڀلائي لاءِ خرچ نه ٿا ڪن .

اهڙي طرح سماج ۾ ڪجھ اهڙن انسانن پنهنجي اندر ۾ جانور جو وجود ويهاري ڇڏيو آهي جيڪو آپي مان نڪري وڃڻ بعد وڙهڻ شروع ڪندو آهي ان جو سبب اسان وٽ تعليم جي گھٽتائي آهي جنهن ڪري انسان اخلاقيات کان نڪري قدم کڻن ٿا، جيڪڏهن ملڪ اندر قتل عام، معصوم نياڻين کي اغوا ڪري انهن سان ذيادتي ڪرڻ جو سلسلو ايئن ئي هلندو رهيو ته پوءِ ملڪ اندر اها تبديلي ايندي ته هڪ انسان ٻئي انسان کي پنهنجي فائدي خاطر نقصان پهچائڻ ۾ دير نه ڪندو ان ڪري پاڪستان اندر اهڙين حالتن کي ختم ڪيو وڃي.

جنهن ملڪ اندر عورتن جي لڄ ۽ لوئي محفوظ نه هجي جتي انسان حوس جو شڪار ٿي معصوم ٻارڙن جي معصوميت کسين اتان جي انسان کي انسان ته نه سڏي سگھبو اهو انسان جي روپ ۾ لڪيل اهڙو جانور آهي جيڪو پنهنجي بک مٽائڻ خاطر آزادي سان ڪڏهن به ڪنهن کي به ڪجھ به ڪري سگھي ٿو .

اساناج چونڊيل نمائندا عورتن کي حق ڏيارڻ لاءِ وڏيون دعوائون ڪندا آهن پر وقت پوڻ تي وڏيرن ۽ ڀوتارن جون ونگارون وهندي پاڻ ئي جرڳن اندر ويهي سرپرستي ڪندي ڪارن قانونن کي عملي جامو پهرائيندا آهن جڏهن ته ڪيتريون ئي عورت ميمبر لکڻ ۽ ڳالهائڻ ۾ عورتن جون حامي هونديون آهن پر ڪڏهن به ڪنهن جرڳي اندر عورتن کان شاهدي وٺڻ ۽ عورتن جي حمايت ڪندي نظر نه اينديون آهن جڏهن ته انساني حقن جون تنظيمون به ڏاڍن اڳيان ڪمزور ٿي پونديون آهن، پوليس ۽ انتظاميا به سردارن ۽ جاگيردارن جي حڪم جي تابع رهندي آئي آهي اهڙين حالتن اندر عورتن ۽ ٻارڙن جي حقن جا قانون ته جوڙي سگھجن ٿا پر انهن تي عمل ڪرائڻ ناممڪن بڻجي چڪو آهي اڄ اهي ملڪ ترقي جي راهن تي گامزن ٿي چڪا آهن جن عورتن کي مردن برابر آڻي برابري جي بنيان تي حق ڏنا آهن ڇو ته جيسيتائين مرد ۽ عورتون برابري جي بنياد تي نه گڏبا تيسيتائين اسان جي سماج ۾ سڌارو اچڻ ممڪن نه آهي اسان کي پنهنجيون ذميوايون سمجھڻ گھرجن جن کي پوري ايمانداري سان بجا آڻي عورتن ۽ ٻارڙن جي حقن ۽ بهتري لاءِ ڪم ڪجي ان ۾ ئي اسانجي معاشري جو بهتري ۽ ترقي جو راز سمايل آهي .

مهوش عباسي

chemist_mehwish@yahoo.com